He soñado con pensamientos que penetran por los ojos, llegan directos al corazón y son bombeados hasta una orquesta de infinitas cuerdas vocales, las cuales interpretan en una polifonía de lenguajes una misma melodía. He soñado que esos pensamientos viajan a lomos del viento, son susurrados a nuestros oídos y su eco resuena para siempre en nuestro interior. He soñado con que esos pensamientos transmiten sus vibraciones a través del tacto de la piel, haciendo sentir innumerables sentimientos distintos a cada uno de los seres...
Svajoju apie mintis, kurios per akis nueina tiesiai iki širdies, o iš jos išsiveržia begaliniu balso stygų orkestru, grojančiu tos pačios melodijos polifoniją skirtingomis kalbomis. Svajoju, kad tos mintys keliauja iki vėjo ... , pašnibždamos mūsų ausims, o jų aidas visam laikui lieka mūsų viduje. Svajoju, kad tos mintys perduoda savo virpesius per odos audinius, leisdamos kiekvienai būtybei patirti įvairiausius jausmus...
martes, 30 de marzo de 2010
viernes, 26 de marzo de 2010
Spragtukai-Cascanueces-Nutcrackers
¡Bienvenidos, dejen sus cascarones en la entrada!
Erase una vez un principe cuyo amor, valor y inquietudes quedaron sellados por hechizo en el cuerpo de un muñeco de madera. Curioso destino el del principe, su maldición, consistia en quebrar con destreza, uno tras otro los cascarones que encerraban aquellos sabrosos frutos de la tierra. Miestras tanto el principe vivía soñando entre chasquido y chasquido con el sortilegio que abriera su caparazón policromado y dejara salir a la luz los nuevos colores que dentro de este habían brotado.
Es bien sabido que no hay principe sin princesa y que de su amor siempre nace la magia que deja en nuestros corazones el calor de un final feliz.
Pero que hermoso cuento es este, en el que tanto maldición como sortilegio, magia blanca o magia negra, fluyen hacia una misma finalidad. Sacar a la luz, lo mas hermoso de la tierra y el alma del hombre...
Prašom užeiti, palikite savo kevalus už durų!
Kartą gyveno princas, kurio meilė, drąsa ir žingeidumas buvo įkalinti prakeiksmo medinės lėlės kūne. Pasišaipė likimas iš princo, teko jam nelengva dalia nuolankiai vieną po kito gliaudyti kevalus, kuriuose glūdėjo skanūs žemės vaisiai. Taip dirbdamas nuo spragtelėjimo iki spragtelėjimo princas vis svajojo apie burtus, kurie išlaisvintų jį iš polichrominio kiauto ir leistų išsiskleisti naujoms viduje užgimusioms spalvoms.
Visi žinome, kad nebūna princo be princesės, o iš jų meilės visuomet randasi burtai, kurie mūsų širdyse palieka laimingos pabaigos šilumą.
Kokia graži pasaka, kurioje ir prakeiksmas, ir burtai, baltoji magija ir juodoji, viskas veda prie tos pačios pabaigos. Iškelia į šviesą tai, kas gražiausia pasaulyje ir žmogaus sieloje...
Erase una vez un principe cuyo amor, valor y inquietudes quedaron sellados por hechizo en el cuerpo de un muñeco de madera. Curioso destino el del principe, su maldición, consistia en quebrar con destreza, uno tras otro los cascarones que encerraban aquellos sabrosos frutos de la tierra. Miestras tanto el principe vivía soñando entre chasquido y chasquido con el sortilegio que abriera su caparazón policromado y dejara salir a la luz los nuevos colores que dentro de este habían brotado.
Es bien sabido que no hay principe sin princesa y que de su amor siempre nace la magia que deja en nuestros corazones el calor de un final feliz.
Pero que hermoso cuento es este, en el que tanto maldición como sortilegio, magia blanca o magia negra, fluyen hacia una misma finalidad. Sacar a la luz, lo mas hermoso de la tierra y el alma del hombre...
Prašom užeiti, palikite savo kevalus už durų!
Kartą gyveno princas, kurio meilė, drąsa ir žingeidumas buvo įkalinti prakeiksmo medinės lėlės kūne. Pasišaipė likimas iš princo, teko jam nelengva dalia nuolankiai vieną po kito gliaudyti kevalus, kuriuose glūdėjo skanūs žemės vaisiai. Taip dirbdamas nuo spragtelėjimo iki spragtelėjimo princas vis svajojo apie burtus, kurie išlaisvintų jį iš polichrominio kiauto ir leistų išsiskleisti naujoms viduje užgimusioms spalvoms.
Visi žinome, kad nebūna princo be princesės, o iš jų meilės visuomet randasi burtai, kurie mūsų širdyse palieka laimingos pabaigos šilumą.
Kokia graži pasaka, kurioje ir prakeiksmas, ir burtai, baltoji magija ir juodoji, viskas veda prie tos pačios pabaigos. Iškelia į šviesą tai, kas gražiausia pasaulyje ir žmogaus sieloje...
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
